π‘²π’–π’π’ˆ π’˜π’‚π’π’‚π’π’ˆ 𝒕𝒂𝒍𝒂 𝒂𝒕 π’ƒπ’–π’˜π’‚π’,
𝒂𝒕 π’‚π’π’ˆ π’Žπ’†π’“π’π’ π’π’‚π’π’ˆ π’‚π’š 𝒖𝒍𝒂𝒏…

Luha’y pakakawalan
sigaw ng puso’y pakikinggan.

Papayagan ang sariling lumaya
at maging mahina.

Walang tala, walang buwan,
pero salamat sa ulan sa binigay nitong β€œπ©πšπ§π¬πšπ¦πšπ§π­πšπ₯𝐚.”

𝐏𝐚𝐧𝐬𝐚𝐦𝐚𝐧𝐭𝐚π₯𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐑𝐒𝐧𝐠𝐚
mula sa magulong mundong ginagalawan.

𝐏𝐚𝐧𝐬𝐚𝐦𝐚𝐧𝐭𝐚π₯𝐚𝐧𝐠 𝐀𝐚𝐭𝐚𝐑𝐒𝐦𝐒𝐀𝐚𝐧
mula sa nag-uumpukang bato sa aking isipan.

𝐏𝐚𝐧𝐬𝐚𝐦𝐚𝐧𝐭𝐚π₯𝐚𝐧𝐠 𝐀𝐚𝐭𝐚𝐑𝐒𝐦𝐒𝐀𝐚𝐧
mula sa yungib ng walang kasiguruhan.

Hindi ko muna kailangan ng tala at buwan,
sa ngayon—𝒔𝒂𝒑𝒂𝒕 𝒏𝒂 π’Žπ’–π’π’‚ π’‚π’π’ˆ π’‘π’‚π’•π’‚π’Œ π’π’ˆ 𝒖𝒍𝒂𝒏…




β€”
*image: sergio franklin / unsplash

Recommended Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *